Podczas lekcji online w 3c niewinny żart Michała i Magdy wymyka się spod kontroli. Gdy awatary zaczynają żyć własnym życiem, a wylogowanie przestaje działać, zwykła zdalna lekcja zamienia się w cyfrową pułapkę.
W 3c wszystko zwykle zaczynało się od żartu. Tym razem Michał uznał, że przed informatyką trzeba tylko „delikatnie” poprawić szkolną platformę e-nauki, żeby dzień od razu stał się lepszy. Magda, która potrafiła równie szybko pisać kod, jak i wrzucać memy na klasową grupę, nawet nie pytała, co dokładnie planuje. To był właśnie ten typ pomysłu, po którym rozsądni ludzie odwracają się i odchodzą. Oni natomiast kliknęli dalej.
Kiedy pani Nowacka zalogowała się na lekcję, w klasowym oknie pojawił się jej awatar. Tyle że zamiast surowej nauczycielki patrzyła na nich ogromna żaba w kapeluszu, mrugająca z przesadną godnością. Kacper już nagrywał ekran, bo przecież takie rzeczy nie trafiają się codziennie. Marysia sypała na czacie sucharami szybciej niż system nadążał je wyświetlać, a reszta klasy ledwo łapała oddech ze śmiechu.
Śmiech urwał się tak nagle, jakby ktoś przeciął kabel. Ekran zadrżał, awatary uczniów wygięły się nienaturalnie, a tło klasy rozpłynęło się w coś, co wyglądało jak niekończące się pole popcornu. Żaba odchrząknęła, po czym głosem pani Nowackiej oznajmiła: „Witajcie w nowej rzeczywistości. Trzy zagadki. Jeden powrót do domu. Reszta zostaje tu z popcornem.”
Kacper spróbował się wylogować. Nic. Michał nacisnął wszystko naraz, łącznie z klawiszami, których normalnie używa się tylko w chwilach rozpaczy. Magda weszła w kod, ale zamiast błędu zobaczyła ciąg znaków, który sam układał się w śmiejące się emotikony. Myszka zaczęła sunąć po ekranie sama, rysując ślimaka. A w środku tego całego chaosu pojawił się nowy napis: „Pierwsza zagadka: co łączy żabę, popcorn i suchary?”