Mały lisek Leo i sowa Zuzia odkrywają zagadkowe ślady w lesie. Wyruszają razem, by dowiedzieć się, kto odwiedził ich ulubioną polanę.
W samym środku Szeptającego Lasu mieszkał mały lisek Leo. Leo codziennie biegał po kolorowej polanie, bawiąc się w chowanego z motylami i podskakując przez miękkie mchy. Jego najlepszą przyjaciółką była sowa Zuzia, która wiedziała wszystko o drzewach i potrafiła opowiadać niesamowite historie.
Pewnego ranka Leo zauważył coś bardzo dziwnego. Na ścieżce prowadzącej do polany pojawiły się świeże ślady łap – zupełnie inne niż łapki żadnego z ich znajomych zwierząt. Leo szybko pobiegł do dziupli Zuzi i zawołał:
– Zuzia, ktoś tu był! Patrz na te ślady!
Zuzia przeleciała na gałąź i spojrzała na ziemię. Jej wielkie oczy otworzyły się szeroko ze zdziwienia.
– Ojej, takie ślady widzę po raz pierwszy! – powiedziała.
Lisek i sowa zdecydowali się podążyć śladami. Przeszli przez szeleszczące paprocie, minęli strumyki i stare kamienie, aż dotarli do miejsca, gdzie ślady zaczynały się robić coraz większe i wyraźniejsze.
Nagle zza wielkiego kamienia usłyszeli ciche chrobotanie i tajemniczy szelest. Leo przysunął się bliżej Zuzi, a serce biło mu szybciej niż kiedykolwiek. Sowa nastroszyła piórka i szepnęła:
– Ktoś tam jest, Leo! Musimy zobaczyć, kto to!
I wtedy zza kamienia wysunęło się coś błyszczącego...